imdb: 7.8/10
کارگردان: لارس فون تریه
درام، موزیکالhttp://www.mediafire.com/?sharekey=e58e3bfd771c1eacb64026cfc06112364eb51ca0f5960fc9d9ecd7d091ba63d2
password: the-blind-assassin
زیرنویسhttp://www.all4divx.com/subtitles/Dancer+In+The+Dark/Farsi+Persian/1
سلما دخترکی مهاجر و نیمه نابیناست که در کارخانه ای کار میکند تا تنها فرزندش را بزرگ کند.کوری در خانواده او ارثی است و پسرک کوچکش هم مبتلا به همین بیماری است که اگر در آینده ای نزدیک عمل نشود او هم مانند مادر به سرعت رو به تاریکی! میرود.سلما به شدت کار میکند و پول جمع میکند تا بتواند خرج عمل فرزندش را فراهم کند.او به خودش نمیندیشد بلکه به گونه ای خود را در راه پسرک قربانی میکند.اونسبت به فرزندش احساس گناه میکند که چرا او را بیمار به این جهان آورده است.بخاطر همین تمام هم و غمش تنها نجات پسرک از کوری است.اما سلما سرانجام ته مانده بینایی خودش را هم از دست میدهد و از کار اخراج میشود.در حالیکه تنها ٢٠٣۶ دلار و ده سنت! توانسته پول پس انداز کند و این مقدار هنوز برای خرج عمل کافی نیست.
در این شرایط کسی پولهایش را نیز میدزدد و او برای خاطر تنها فرزندش مجبور به جنایت میشود تا بتواند پولهایی که با سختی فراهم کرده حفظ کند.دادگاه او را محکوم به اعدام میکند.
تنها چیزی که در این دنیا میتوانست سلما را با وجود تمام مصایب سر پا نگهدارد بعد ا ز عشق به فرزند شنیدن نوای موسیقی و رقصیدن با امواج نتهای رقصان در فضا بود.در تمام لجظاتی که سلما کوچکرین صدایی را میشنید در ذهن خود آن را به زیباترین آهنگها تبدیل کرده و شروع به رقصیدن و خواندن میکرد. موسیقی تنها دست آویز حیات سلما بود.
در لحظه ای که او را به سوی جایگاه اعدام میبرند برای اینکه بتواند بر ترس خود غلبه کند با ضرباهنگ پوتینهای مامور پلیس در ذهن خود شروع به ایجاد آوای خوش موسیقی میکند تا از آن فضای دهشت بار خود را خلاصی دهد.
زیباترین و تکان دهنده ترین قسمت همان جایگاه اعدام است که سلما دیگر کنترل ذهن خود را از ترس از دست میدهد و تنها زمانی که دوستش عینک پسر کوچکش را در دستانش میگذارد با امید به مداوای پسرک به ضرباهنگ قلب خود گوش میکند و از فضای جاری کنده میشود.ترس از مرگ را فراموش میکند و در یک سرخوشی مست آفرین به دار آویخته میگردد!
*فیلم رقصنده در تاریکی یک شاهکار سینمایی است.شاهکاری که بعد از دیدن تا مدتها اثرش را بر ذهن شما باقی میگذارد.داستان تلخ یک زندگی است.داستان امید در عمق ناامیدی.داستان تنهایی یک زن.یا نه بهتر است بگویم داستان عشق خداگونه یک مادر به فرزند.
این فیلم یک موزیکال نامتعارف و سیاه است.قصه ای در ستایش موسیقی.ستایش آوا و حرکت.حتی میتوان گفت ستایش سکوت.فیلم میخواهد بگوید سکوت وجود ندارد.در عمیق ترین خاموشیها میتوان ضربه نوایی را حس کرد.دنیا خاموش نیست و ما در هیاهویی زیبا رها شده ایم.فیلم در ستایش ذهن خیال باف انسانهاست.ذهنی که دست آویزی قوی است برای جنگ با ناملایمات زندگی.قصه قصه آواز است.
فیلم ملغمه ای اعجاب برانگیز است از موسیقی-تراژدی-رومانس و درام که توانست جایزه نخل طلای کن ۲۰۰۰ را از آن کارگردان خود <فون تری یه>سازد.هنرپیشه نقش سلما<بیورک>با هنرمندی تمام کاری میکند تا شما با نقش سلما همذات پنداری کاملی بکنید.در تمام طول فیلم شما در گلوی خود بغضی را حس خواهید کرد که در آخر شما را از درون بهم میریزد.تنها میتوانم بگویم که اگر افسرده اید سراغ این فیلم نروید!!(ولی خودمانیم ها این فیلم را گیر بیارید و حتما ببینید و نظراتتان را برایم اینجا بگذارید.)
داگويل رمان تصويري نه فصلي است كه توسط لارس فون تريه دانمارکی و بر اساس نمايشنامهاي عميق و فلسفي از برتولت برشت ساخته شده است. نميدانم فون تريه چه بلايي بر سر نمايشنامه آورده اما نتيجه شاهكاري مثال زدني است. فيلمي كه بار هرمونتيكش بر ساختار فرماليستياش ميچربد و ميكوشد انسان را و تنها انسان را در موقعيتي قائم به خلقت و سرنوشت نقد كند. داگويل حرفهاي بسياري دارد و بهتر است براي تحليل آن ابتدا لايههاي داستان ورق بخورد تا بتوان در خلال مسائل پيچيده مطرح شده به نتيجه گيري مطلوبي دست يافت. داگويل نام روستايي در قلب كوهستانهاي امريكاست اما اين اهميت ندارد، بحث امريكا يا قوميت يا ملت خاصي نيست، مسئله مورد نظر جامعه بشري است. لذا داگويل نماينده كل آدمهايي است كه در جهان آفرينش زندگي ميكنند اما چگونه؟ آيا آنها واقعاً زندگي ميكنند به روشي كه از نظر فلسفي درست و ارزشمند است؟ اين گونه نيست. اين جامعه به ظاهر متمدن و انسانزده از داخل در حال انزوال و پوسيدن است. معني لفظي داگويل هم «سگداني» يا «شهر سگها» است از اين رو داستان از يك باغوحش شروع ميشود كه حيوانهاي آن دوپا دارند و ناطق هستند. گريس (با بازي نيكول كيدمن) كه نماينده موهبت الهي، پاكي و صداقت است به عنوان يك هديه تصادفي به اين جامعه تقديم ميشود، اما انسان آزمند و وحشي با او چه ميكند؟ آنها خود را و از پي آن صداقت و افتخار بشري را به لجن ميكشند و فون تريه به خوبي نشان ميدهد كه آدمي بخت خود را ويران كرده و رعايت و نگهداري حدود و موازين انساني در قاموسش نيست. گريس خوبي ميكند و بدي ميبيند. اين البته فينفسه چيز جديدي نيست اما نحوه ارائه آن تغيير كرده است. از طرفي در اين جامعه پرآشوب آيا واقعاً كسي وجود ندارد كه سرش به تنش بيارزد؟ فون تريه ما را گمراه ميكند و ابزار اين كار تام است. تام سنبل آدمهايي است كه ارزشها را يا ميشناسند و يا وانمود ميكنند كه ميشناسند و در ميدان عمل تهي و پوشالي هستند. عشقي كه بين او و گريس ايجاد شده تلويحاً عشق انسان وارسته به ارزشهاست اما همين انسان وقتي منافع را در خطر ميبيند ارزشها را زير پا ميگذارد و از روي غريزه عمل ميكند. گويي بدبيني فون تريه (يا برشت) لبه تيزي دارد كه نشان ميدهد جامعه بشري تمام شده و اگر خوب وجود داشته باشد از روي اراده و پنداري غريزي و قهقرايي است. درماني وجود ندارد و هرچه هست پليدي است. آدمهاي فيلم ابتدا خود را منزه جلوه ميدهند؛ همان چيزي كه تك تك ما در برخوردهاي اوليه انجام ميدهيم و از بيان حقايقي تلخ درباره شخصيت خود ابا داريم. با پيشبرد داستان، آدمها كمكم چهره عوض ميكنند و ديو درونيشان از پيله اختفا و دورنگي بيرون ميآيد و در انتهاي فيلم متوجه ميشويم كه حقيقتاً در يك سگداني زندگي ميكنيم. بعد از تماشاي فيلم انسان از خودش منزجر ميشود و اولين سوال اين است كه ما كداميك از اين آدمهاي به استحاله رفته هستيم؟ 
در فيلم مشهود است از اعتقادات كارگردان نشات گرفته است؛ كما اينكه ميدانيم فون تريه مذهبگرا و كاتوليك است. اين روز واقعه و رستاخيزي كه در داگويل به نمايش درآمده قصد دارد نقش عقوبت و مجازات را دو چندان كند اين كار به خوبي به انجام رسيده است. داگويل فلسفه خلقت و زندگي است و اصالت غريزه را نكوهش ميكند. در انتهاي فيلم تنها يك سوال باقي ميماند، چه درماني براي اين بيماري فلسفي-اجتماعي وجود دارد؟ فون تريه جواب را به عهده ما گذارده است. داگويل فيلمي ناتوراليستي و ارزشمدار است و نوعي دلسوزي براي جنس انسان را نيز در زمينه دارد. بايد فونتريه را براي دقت در ميزانسن، نور، دكوپاژ و بازيها تحسين كرد. بايد كوشش كرد كه سرنوشت داگويل براي دنياي واقعي ما (يا داگويل واقعي) تكرار نشود. به اميد آن روز.
با نام اصلى لارس تريه در ۳۰ آوريل ۱۹۵۶ در كپنهاگ دانمارك به دنيا آمد و از سن ۱۵ سالگى جذب دنياى فيلم و سينما شد . فيلم سازی را با كارهای سوپر ۸ و فيلم های ۱۶ ميليمتری آغاز كرد و بعدها برای تحصيل در سينما وارد مدرسه فيلم دانمارك شد . در انجا بيش از ۴۰ فيلم تبليغاتی ساخت و سرانجام در ۱۹۸۳ فارغ التحصيل شد . او را به عنوان محرك اصلی و احياكننده فيلمسازی در دانمارك می شناسند و معتقدند كه تاثير بسزايی در پيدايش نسل نوی كارگردانان دانمارك و سراسر جهان داشته است . اهميت فيلم های فون تريه فقط به خاطر نقش محوری او در شكل گيری پيمان دگما ۹۵ نيست ، فيلم های او از نطر نوع ﴿گونه﴾ دامنه ای بسيار وسيع دارند و از آونگارد گرفته تا بازسازی كلاسيك های قديمی را شامل می شوند .